மனம் அழுகிறது

சிவகாசி இன்று சிவந்தகாசி ஆகிவிட்டது?

ஒவ்வொரு வருடமும் நிகழும் ஒரு நிகழ்வாகி விட்டது.

கடந்த ஐந்தாறு வருடங்களாக நடந்த விபத்துக்களை

பத்திரிக்கைகள், தொலைகாட்சி செய்திகள் என

எல்லா ஊடகங்களும் பட்டியல் இட்டு சொல்லுகிறார்கள்.

{ஒலிம்பிக்ஸ் பட்டியலில் கூட ஒன்றும் இல்லை}

2012ம்  ஆண்டு நிகழ்வும் பட்டியலில் சேர்ந்து விட்டது.

இதை அறியும் போது

நாம் என்ன செய்தோம்?   மனம் அழுகிறது 

நாம் என்ன செய்கிறோம்?

நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?

[இறந்த காலம், நிகழ்காலம், வருங்காலம்]

ஒரே பதில் தான்.

அந்த நிமிடம்

வாய் தன்னிச்சையாக " ஐயோ! கொடுமை" என்று சொல்லும்.

சில கண்கள் தன்னிச்சையாக கண்ணீர் விடும்.

நாலைந்து நாட்கள் சரியாக

சாப்பிட முடியாமல்,

தூங்க முடியாமல்,

மனசு பரிதவித்துப் போகும்.

பிறகு வேறு சுவாரஸ்யமான செய்தி

நமக்கு நம்ம குடும்ப பிரச்சனைகள்??????

இதற்கு என்ன தீர்வு?

ஓ !!!!!! மந்திரிமார்கள் வந்துவிடுவார்கள்!!!

சமயத்தில் முதல்வர் கூட வருவார்.

கூடவே பத்திரிக்கையாளர்கள், தொலைக்காட்சி

பெரிய விளம்பரம்,

இழப்புப் பணம்!

O.K. DONE!!!!!!!!!!

அந்த பணம் எதை ஈடு செய்யும்?

ஒ.கே. ஈமக்கடனுக்கு ஆகும்.

அதன் பின் அந்த குடும்பம் என்னவாகும்?

சினிமாவாக இருந்தால் கோடீஸ்வரன் ஆவான்.

இது உண்மையான வாழ்க்கை ஆச்சே?

இந்த விபத்துக்கு காரணம் என்ன????

யாராவது பொறுப்பு எடுத்துக்கொள்வார்களா?

அதிகாரிகள் " பாதுகாப்பு விதிகள் மீறப்பட்டுள்ளது;

நாங்கள் தடை விதித்து இருந்தோம்; என்பார்கள்.

"ஆனால் அதை நாங்கள் மறுபடியும் போய் பார்க்கலை;

எங்களுக்கு வர வேண்டியது வந்து விட்டது "

இதுதான் அந்த மழுப்பல் பதிலின் அர்த்தம்.

தொழிற்சாலை முதலாளிகளுக்கு

அந்த தீபாவாளியிலே கோடி சம்பாதிக்க வேண்டும்.

பணம், பணம், பணம்............................

WHERE MONEY  GOVERNS ,THERE LIFE IS VALUELESS.

படிப்பு அறிவு இல்லாத மக்களா?

அறியாமையை பயன்படுத்திக்கொள்ளும்

அரசியல்வாதிகளா, அதிகாரிகளா?

யாரை கேட்க முடியும்?

கையிலாகாமல் இதைப் பார்த்து

இதுபோல் எழுதிக்கொண்டும், பேசிக்கொண்டும்

இருக்கும் என்னைப் போன்ற சாமானியர்களால்

என்ன செய்ய முடியும்?

இதற்கு என்னதான் தீர்வு?????????

நம் நாட்டு

சட்டங்கள் மாற்றப்பட வேண்டுமா?

அரசியல் அமைப்பே மாற வேண்டுமா?

மனித மனங்கள் மாற வேண்டுமா?

மனித நேயம், மானுடம்,

மனித பண்புகள்,சக உயிர்களை நேசித்தல்

 இவை எல்லாம் மறைந்து வருகிறதா?

கேள்விகள், கேள்விகள், கேள்விகள்..................

பதிலே இல்லாத ,

பதிலே தெரியாத

கேள்விகள்!!!!!!!!!

யாராவது கண்டுபிடியுங்கள்...

பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.....

இறந்தவர்களுக்காக பிரார்த்தனை செய்வோம் .







 

நூல் பாண்டியன்

சுமார் அரைகோடி புத்தகங்களை ஒருவர் சேகரித்து 

வைத்துள்ளார்.என்றல் நம்ப முடிகிறதா?

அவர்தான் "நூல்" பாண்டியன்.

மக்களாக அளித்த பட்டம் இது.

சென்னை கே.கே.நகரில் 

"ஆதிபராசக்தி பழைய புத்தக கடை"

ஆரம்பித்து முப்பது வருடங்களாக 

ஆத்மா திருப்தியுடன் கடை நடத்தி வருகிறார்.

இந்த கடை தவிர ஒரு கிடங்கிலும், 

அவர் வீட்டின் பெரும் பகுதியிலும் 

புத்தகங்கள், புத்தகங்கள், புத்தகங்கள்

முதலில் வீடு வீடாக பேப்பர் போடுபவர்;

பின் சொந்தமாக பேப்பர் ஏஜன்சி 

சின்ன, சின்ன வேலைகள்;  

அப்பாவால் அரசு நூலகத்தில் நூலகர்;

என்று பல வேலைகள் செய்தாலும் 

பழைய புத்தகங்களை நோக்கியே 

திரும்ப திரும்ப வந்ததால் 

இன்றுள்ள கடை பிறந்தது.

நூலக வேலையில் மனம் ஒட்டவில்லை 

என்பதற்கு அவர் கூறும் காரணம் 

"அங்கிருந்தவை புதிய நூல்களாம்!!"

சென்னையின் கல்வியாளர்கள், 

சினிமா இயக்குனர்கள், புத்தக பிரியர்கள் 

என்று அனைவருக்கும் அறிமுகம் ஆனவர்.

வெளியூரில்  இருப்பவர்கள் கூட  

போன் மூலம் கூறலாம்.

தன்னிடம் இல்லை என்றாலும் 

இரண்டு, மூன்று நாட்களில் 

"எப்படியோ" வரவழைத்து கொடுத்து விடுவார்.

ஆராய்ச்சி மாணவர்களுக்கு இவர் 

கடை ஒரு அட்சய பாத்திரம்.

தினமும் அலுவலகத்திற்கு போவது போல் 

தன இரு சக்கர வாகனத்தில் 

ஒவ்வொரு பழைய புத்தக கடைகளாக 

சென்று, அரிய நூல்கள் கிடைக்கிறதா?

என்று தேடிக்கொண்டு இருப்பார்.

மாலை மூன்று மணிவரை 

தேடலும், சேகரிப்பும்.

ஓ!  ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை 

சொல்ல மறந்து விட்டேன்?

பாண்டியன் வெறும் விற்பனையாளர் அல்ல.

அரிய நூல் சேகரிப்பாளரும் கூட.

1826ல் இலங்கையில் பதிப்பிக்கப்பட்ட

தமிழ் பஞ்சாங்கம்    முதல் 

நூற்றாண்டு கண்ட பல நூல்கள் 

இவரது சேமிப்பில் உள்ளன.

தன்னிடம் இருக்கும் ஒவ்வொரு 

நூலைப் பற்றியும் புள்ளி விவரம் 

வைத்து இருப்பதுதான் வியப்புக்குரிய செய்தி

இவரது ஆர்வத்தின் அடையாளம்.

ஒரு குறிப்பிட்ட புத்தகத்தை தேடி 

வாடிக்கையாளர் வரும் போது

அதை விட சிறந்த புத்தகம் இருந்தால் 

அதைப் பற்றி சொல்லி சிபாரிசு செய்வது, 

இவரின் புத்தகங்களின் மீதான  

ஆர்வத்தையும், அறிவையும் காட்டுகிறது.

எல்லா வகை நூல்களையும், 

எல்லா மொழிகளிலும் வைத்துள்ளார்,

மாலை 4 மணி முதல் இரவு 9.30 வரை 

கடை திறந்து இருக்கும்.

வார விடுமுறை இல்லை; 

இவரே பார்த்துக் கொள்கிறார்,

வருமானம் பெரிதாக இல்லை 

இவரிடம் புத்தகம் வாங்கிப் படித்த 

மாணவர்கள் சில சமயங்களில் 

இனிப்பு கொடுக்க வருவார்கள்;

போட்டித் தேர்வில் வென்று 

வேலைக்கு செல்பவர்கள் 

இவரை மறப்பதில்லை;

இந்த சந்தோசமும், ஆத்மா திருப்தியுமே 

இப்பணியை விடாமல் செய்ய முடிகிறது.

பாண்டியன் "இப்பல்லாம் மக்கள் 

புத்தகம் வாசிக்கிறது குறைந்து வருகிறது;

T .V . யிலே பொழுதை விடுகிறார்கள்" 

என சமூக அக்கறையுடன் கவலை படுகிறார்.

நியாமான கவலைதான்.

நூல் பாண்டியன் - 9444429649

நன்றி - புதிய  தலை  முறை